| تبليغات | X |
|
حالا تا وقتی که از پشت این میز بتونم خلاص بشم باید به دست و پام این زنجیرا باشه. من محکوم تموم دادگاه هایی شدم که همه شون ثانیه ثانیه، جنایت رو با چشماشون دیدند! دیگه عذر خواهی ام به درد نمیخوره. ولی کاش میتونستم عذر خواهی کنم از زندگی عذر خواهی کنم از عشق از خدا از خودم و حتی از انگشتام که خسته میشن عذر خواهی کنم و تا همین چند دقیقه دیگه، تا آخر عمر سیگار بکشم! کاش زودتر حکم رو صادر کنن! + نوشته شده در 91/02/01 23:41 توسط مسعود |
سلام محمد جان سلام آدمها... وقتی بود که من پریدن هم بلد بودم تنها لذت این سلامها مرا زمین دوست کرد. گیر بودن... مثل... دوست داشتن، چه فرقی میکند که دهانت چگونه باز شود مگر محمد آدم نیست!! ببینیم این بهار چگونه...ایم! + نوشته شده در 91/01/17 19:3 توسط مسعود |
در آغوشی که سکوت به شعله اش کشید سیاه تر از شبهای دیگر، باران بارید و دلم لک زده بود برای قدم زدن کمی قدم زدن و دور شدن در سکوتی که آغوشش شکست سنگ در دستان ِ من بود و آغوش هم ای کاش خوابهای پریشان نیز چون گیسوان پریشان زیبا تعبیر میشدند... + نوشته شده در 90/11/28 22:21 توسط مسعود |
شما را اگر دست داد و گذر کردید از این سوها از آن سوها شما را اگر دست داد و صحبت کردید از این روزها از آن روزها تنها حقیقتی که باور خواهید کرد فضای بی رویای باورتان ست که هر روز سرد و سردتر در آن صدای زوزه ی باد می پیچد بادی که در سر ِ قلبتان پیچید!! شور ی که بر شلاق ِ ندانم کاری ِ مجهولی تن داد اینگونه کهن سال وار، خمیده پشت راهی گورستان ست! ذکر خیر فراموشتان مباد... + نوشته شده در 90/11/26 23:19 توسط مسعود |
من از تو کمی ...کمی... راستی فراموش کردم! از تو چه خواسته بودم؟؟!! مثل قبل زیبا، با قدمهایی شاد، و لبخندی که بر ذهنم قدم می زند من از تو هیچ نمیخواهم... همیشه همینگونه باش بانو. + نوشته شده در 90/11/24 20:43 توسط مسعود |
من امشب با دردی خو میگیرم که به مرگ لبخند میزد، و هوا را گونه ای تنفس میکنم که گویی تلاشی ست بی هوده برای عبور طنابی از روزن... من اگر امروز بیدارم تنها برای این بود که اجبار را قرائت کنم برای فرزندانی که از آن من نیستند ولی نگاه شان خودمانی بود من این روزها برای شما هم گریه کرده ام نه از سر دلسوزی که من غم گینم و حال پرنده های قفسی را می فهمم! من هم الک می شوم، تکان تکانم بدهید بر باد، رفتم، که من پوسته ای بیش نیستم!! + نوشته شده در 90/11/18 21:28 توسط مسعود |
چشمم به راه، سرم در گریبان و دلم آزرده، سست پای نشسته بر گذرگاه.. تو هیچ وقت نیامدی! قلم بی جان است و دستانم بی رمق، رضایت ِ بی پرسش، حسرت ِ پاسخی بی درخواست، و آرزوهای دلمرده ی من... میگویی و من میشنوم ولی آنچه گفتنی ست را همه گفته اند!! چه قدر بزرگی؟؟!! آیا به اندازه ی حرفهایی که برای نگفتن داری؟؟!! حقیقت را کاش میدانستم. + نوشته شده در 90/11/15 18:3 توسط مسعود |
من و هجوم نبودنهای این روزها من و هجوم نباید های این روزها. به کوچه مان برگشته بودم بعد از سالها نبودن، نباید که به در میکوفتم...تق تق تق... دلم تنگ ِ خانه شد ناگهان، نه مادری بود و پدر هم، نه صدای آشنایی بود و حتی یک چهره هم من و هجوم ترس من و هجوم فکر. خرد میشوم روزهایی که در کوچه مان قدم میزنم من غریب و بی خانمان گور خود را سنگفرش ِ غریبگان ِ هم خانه مان کرده ام!! * اگر آمدی حقیقت را هم با خود ببر! + نوشته شده در 90/11/10 23:29 توسط مسعود |
پیوندهای پنهان! _ صلابت ِدرخت عریان در سوز و سردی همچنان سبز بود، روییده گان در باغهای سرد ِ سرزمین سفر کرده... _ همه خواب بودند، فریا زدم: آهای آقا، ایستگاه آخر است خواب نمانی. به سرزمین سرد رسیده بودیم... و چون همیشه حقیقت چیز دیگری بود!!
+ نوشته شده در 90/11/04 10:43 توسط مسعود |
قدم زنان به شهری رسیدیم، نامش سرزمین سرد. شنیدم که خورشیدش صبح ها برای تابیدن مردد است و در جستجوی نور تمام ِ وقت ِ مردم شهر تباه شده ست. این هم بی معرفتی ست که نور بی ذاتی کند!! جستجو گران نا آرام ابلهان خرسند و خواب آلود...
+ نوشته شده در 90/10/24 19:54 توسط مسعود |
حق با تو بود کجا پنهانش کردی؟؟!!! سالهاست گم شده ام همین یک کلمه همین هزاران کلمه ست. سرگردانم...
+ نوشته شده در 90/10/16 1:22 توسط مسعود |
بزرگان ِ بی نان بزرگانی بی نام!! هر روز خسته فکرانی منزوی، خلوتشان را در گوشه ای بر دوش میکشند. آری این چنین شد دست در جیب، قدمهایی خسته و سنگین، همچون بی نامی بزرگ در خاک راهی که پا نهاد بانویی دست بر آسمان دویده فریاد میزد: "دوستت دارم" . چه خوب که بانو، چهره ی مرد را در گرد و غبار دید، شاید... و همچنان فریادش بر لب.
+ نوشته شده در 90/10/13 23:38 توسط مسعود |
کیسه کیسه اش که میکنم کمتر جا میگیرد ولی هنوز سنگین اند... باید جایی برویم، نفس ِ سفر همان است همانی که برای چشم به راه ها همانی که برای وداع گویندگان!! و من نمیدانم آخر سنگینی ِ این غربت ها را برای ِ چه هر جا میروم به دوش میکشم... این بار اگر عطش کردم و پاهایم برید؟؟ این بار اگر شانه های هراهم خمیده تر از من بود؟؟ قبل ِ رفتن سوره ی آینه را مرور کردم و غربتها را کیسه کیسه میکنم...
+ نوشته شده در 90/09/30 21:55 توسط مسعود |
...در من نیست، اینگونه نگاهم نکن!! آنچه تویی هزار بار زیباست ای بانو آنچه باید باشد، تمام ِ یک باید، زیباترین... ولی من این روزها فکرم این حوالی ها نیست، گم شده است... پرسه های طولانی میزند، نبایدهای بی دلیل جستجو میکند، آری این روزها در گم شدن های خودم، پیدا نمیشود... آنچه در من نیست!! اینگونه نگاهم نکن..
+ نوشته شده در 90/09/27 22:32 توسط مسعود |
لذت یک خط نوشتن و بعد از آن، خطی خطی کردن مثل، کشیدن یک نخ سیگار بعد از ترک ِهمیشگی ست!!! هر روزخط خطی هایم زیادتر میشوند، و انگار شکایت انگشتانم بود که یک روز شنیدم... در آغوشی گرم درد و دل میکنیم: " سسسسسسس ساکت! هنوز باید کمی صبر کنیم اگر زودتر از موعد ِ بالهایشان بپرند، خواهند مرد!!"
+ نوشته شده در 90/09/24 16:39 توسط مسعود |
بوی صمیمی ِ قدمهای آهسته ای می آید اما دریغ از یک سلام، فقط حسرتی سرد، رد پا گذاشته ست... آآآآی آدمها سلام... و هم صحبتیهایی که همچون خاطرات پدر بزرگ...قدیمی ست. جواب نگاهتان را میدهم آآآآی آدمها سلام...
+ نوشته شده در 90/09/23 23:44 توسط مسعود |
خاطرات ِ لجن بسته.... در سرمای زمستان، هنگامیکه فریدون می خواند : " سلام ای بغض تو سینه ، سلام ای آه ِ آیینه " شرجی ِ نفرت انگیزی نفسم را برید لباسهایم کثیف بودند و فرصت ِ شستنش هم نیست - استوار یکم وظیفه مزروعی، امشب گشت تصادفات شب... و باز بوی ِ شرجی و عرق. لعنت به تمام ِ خاطرات بد، لعنت به بندر عباس!!!
+ نوشته شده در 90/09/20 21:50 توسط مسعود |
بانویی با دامن بلند ِ پرچینی اش، و ساقهای زیبای کشیده که گویی زیبایی را او تعریف کرده بود در ذهن خسته ی یک مرد، تکرار میکند همیشگی بودن را. در ذهن خسته ی یک مرد، تکرار میشود صبحها وقت صبحانه، صحنه ی تکرار یک عبور از پنجره... مرد و عشق و عبور، و علامت همیشگی ِ سوال!
+ نوشته شده در 90/09/18 21:28 توسط مسعود |
سلام دوستان متاسفانه طی یک اشتباه مطالب قبلی بدون داشتن آرشیو پاک شد. به فال نیک میگیریم و با قالب جدید ادامه میدیم.
+ نوشته شده در 90/09/15 22:40 توسط مسعود |
چه قدر شمع!!! ای کاش کمی هم نور داشت...
+ نوشته شده در 90/09/15 22:38 توسط مسعود |
|
